È uno degli uccelli più rari in natura, grazie al suo colore azzurro cielo. Le sue ali sono frangiate e la coda è increspata, simile a un aquilone del diavolo. Esistono varie credenze riguardo a coloro che vedono questo uccello, che vive nel Caucaso. Quando arriva la primavera e i piccoli escono dalle uova, il volo delle femmine in stormi alla ricerca di cibo è uno spettacolo naturale degno di essere osservato. Grazie ai loro colori straordinari e al frullare delle code quando le agitano tutte insieme, chi le vede rimane immobile, colmo di stupore e ammirazione. L’uccello Improvviso prende il nome proprio da questo stupore delle persone. Le giovani donne circasse credono che, se vedono questo uccello, esprimono un desiderio e guardano l’argento senza rivolgere lo sguardo a nient’altro, si sposeranno presto. Per questo motivo, le ragazze circasse indossano sempre un anello d’argento, anche se piccolo. Poiché non si sa quando l’uccello Improvviso possa apparire e, a causa del suo colore azzurro cielo, possa scomparire subito dopo la sua comparsa, è importante essere sempre pronte. Chi vede l’uccello Improvviso e il cui desiderio si avvera deve sfamare una famiglia povera per sette giorni. Se ciò non viene fatto, si crede che un uccello Improvviso morirà e che una giovane donna invecchierà senza realizzare i propri sogni. L’uccello Improvviso, che vive nel Caucaso, è oggetto di curiosità anche per gli osservatori di uccelli. Poiché è difficile da osservare, è al centro di una regola non scritta tra gli appassionati. Per ottenere il certificato di maestria, gli osservatori di uccelli devono osservare novemila specie. Il numero di coloro che superano questo limite è ridotto. Chi vede l’uccello Improvviso, a condizione che il numero di specie osservate in precedenza non sia inferiore a cinquemila, può ottenere il titolo di osservatore esperto. Proprio come i sogni delle ragazze circasse si avverano, anche i desideri degli osservatori che vedono l’uccello Improvviso diventano realtà. Tuttavia, è accaduto che alcuni osservatori di uccelli abbiano guardato con invidia coloro che, per pura fortuna, avevano ottenuto il titolo di esperti avvistando l’uccello Improvviso. C’è persino chi ha collegato la morte del venticinquenne osservatore azero Murad Kazanov, deceduto in un sospetto incidente stradale nel 1993 dopo aver ottenuto il certificato di maestria, all’invidia sviluppatasi in questo ambiente. L’episodio, che ha avuto ampio risalto sui giornali azeri, ha portato alla pubblicazione di importanti riflessioni su come un’attività così pacifica possa generare una tale malvagità e su come la natura umana possa trasformare ogni cosa in una competizione sanguinosa.
Gök mavisi renginde olduğu için doğada en az rastlanan kuşlardan biridir. Kanatları saçaklı ve kuyruğu şeytan uçurtmasına benzer şekilde fırfırlıdır. Kafkas Dağları’nda yaşayan bu kuşu görenlerle ilgili çeşitli inanışlar vardır.
Bahar geldiğinde ve yavrular yumurtadan çıktığında dişilerin sürü halinde yiyecek bulmak için uçmaya başlamasıı görülmeye değer bir doğa harikasıdır. Harikulade renkleri ve kuyruklarını hep beraber savurduklarında çıkardıkları pırpır sesleri sayesinde görenler hayret ve hayranlıkla donakalır. Anidenkuşu, adını insanların bu hayretinden alır. Genç Çerkez kadınları, bu kuşu gördüklerinde bir dilek tutup başka hiçbir şeye bakmadan gümüşe bakarlarsa hemen evleneceklerine inanırlar. Çerkez kızları bu yüzden küçük de olsa mutlaka birer gümüş yüzük takar. Çünkü anidenkuşunun insana ne zaman görüneceği belli olmadığı gibi, ortaya çıktıktan hemen sonra gökyüzü mavisi renkleri sebebiyle çabucak ortadan kaybolma olasılığı vardır. Anidenkuşunu görüp sonra da dileği gerçek olanların, bir yoksul aileyi yedi gün boyunca doyurması gerekir. Bu yapılmadığında bir anidenkuşunun öleceğine, bir genç kızın hayallerine kavuşamadan ihtiyarlayacağına inanılır.
Kafkas Dağları’nda yaşayan anidenkuşu, kuş gözlemcileri için de bir merak konusudur. Gözlemi zor olduğu için gözlemciler arasında yazılı olmayan bir kuralın kahramanıdır. Kuş gözlemcilerinin ustalık belgesi almak için dokuz bin kuş görmeleri gerekir. Bu sınırı aşan kuş gözlemcilerinin sayısı sınırlıdır. Anidenkuşunu görenlerse daha önce gördükleri tür sayısı 5 binden az olmamak kaydıyla usta gözlemci unvanı alabilirler. Tıpkı Çerkez kızlarının hayallerinin gerçek olması gibi, anidenkuşunu gören kuş gözlemcilerinin de dilekleri gerçek olur.
Fakat acemi şansıyla anidenkuşunu görerek ustalık unvanı alanların bazı kuş gözlemcileri tarafından kıskançlıkla karşılandığı da olmuştur. Hatta 25 yaşındaki Azeri kuş gözlemcisi Murad Kazanov’un, 1993’te ustalık belgesi aldıktan sonra şüpheli bir trafik kazasında yaşamını yitirmesini, kuş gözlemcileri çevresinde oluşan kıskançlığa bağlayanlar da olmuştur. Azeri gazetelerinde geniş yer bulan olay, bu kadar barışçıl bir uğraşın nasıl böyle bir kötülük üretebileceğine, insan doğasının her şeyi kanlı bir yarışmaya çevirebileceğine dair önemli yazılar yayımlanmasına yol açmıştır.